Ir a la página de inicio Visualizar mapa de cruceiros Cruceiros de A Coruña Cruceiros de Lugo Cruceiros de Ourense Cruceiros de Pontevedra

        Provincia: A Coruña

        Ayuntamiento: Rianxo   Parroquia: Leiro (Santa María)

        Cruceiro da aldea, Brión

        Coordenadas (WGS84):
        42°38'44.5"N 8°47'46.2"O  (42.645699,-8.796167)

Haz clic si quieres ver la zona en maps
También puedes ver el mapa más abajo
En lugar de Cruz hay otra imagen (la Virgen, Santiago...)
Gracias a fotosderianxo.com por dejarnos usar las fotos de su web
Cruceiros en Rianxo
Cruceiros en Rianxo

Cruceiros en Rianxo Cruceiros en Rianxo
Fotos: Nati Rey
La autora de estas dos últimas fotos, Natividad Rey Ordoñez, nos envía este artículo
O CRUCEIRO DE BRIÓN
Nati Rey Ordóñez
,,,,,,,
Na aldea de Brión (Leiro, Rianxo) hai un cruceiro que ten dúas imaxes un tanto peculiares. Unha delas foi feita e colocada polo veciño finado Rogelio e a outra foi colocada recentemente.
                                                        
A súa colocación causou o rexeitamento de certos veciños da aldea apuntando que amosa un “feísmo” ao cruceiro e consideran que debe ser retirada. Pero esta última imaxe ten a súa historia e parece ser que, formou parte dende a orixe do citado cruceiro.
                                                          
En Brión moita xente recorda un importante acontecemento que envolve ao cruceiro, que sucedeu hai 50 anos, aproximadamente:

Na praza na que está o cruceiro houbo unha taberna (que agora é garaxe). Unha noite, un par de homes excederon o límite de alcohol, ateigáronse entre viños e cervexas e a noite comezaba a ser longa entre cunca e cunca.

Nun momento saíron para fora da taberna e de fronte atopáronse co cruceiro, miraron cara el e, de súpeto, víulles á mente a nefasta idea de que había que derrubalo...!

Entón comezaron a patadas contra el, collían pulo dende lonxe para chegar con máis forza ao cruceiro, levantar a perna a soltarlle un bo golpe. Un deles subiu ao outro aos ombreiros para que puidera chegar ben á imaxe que estaba na parte superior e así, poder agarrala e engancharse nela para facer abanear o cruceiro e derrubalo; mais era inútil o cruceiro non se movía.

Ata que un deles tivo a “brillante” idea de ir buscar unhas cadeas a súa casa para amarrar o cruceiro e abanealo con ben de forza, e tras varios intentos e a empuxóns, o cruceiro víuse abaixo.
                  
Perante tal feito estas dúas persoas fuxiron correndo do lugar dos feitos, cando unha señora saíu pola ventá da súa casa abraiada con tanto barulleiro. Cando veu que o cruceiro estaba no chan, saíu a coller a imaxe do santo que caera e veu que lle faltaba a cabeza, intentouna buscar pero era de noite e estaba moi escuro e non puido atopala. Esta señora con moito respeto gardou sempre os restos que quedaban do “santo sen cabeza”.

Ao día seguinte os veciños da aldea lamentando o sucedido, ergueron o cruceiro. Algunhas das súas pezas faltaban, como a cabeza do santo; pero colocaron o cruceiro de novo no seu lugar sen o “santo sen cabeza”.

O señor Rogelio, que era un apaixonado pola arte, esculpiu con toda devoción unha figura e colocoulla ao cruceiro. E así, permaneceu por moitos anos o cruceiro arranxado polos veciños de Brión co “santo” que fixo Rogelio.
                                               
Pasado moito tempo, houbo un día no que alguén animouse a recontruír a cabeza do santo gardado, pero en vez de facerlle a cabeza dun santo fixéronlla dunha santa.
                                     
Entre varias dúbidas e cuestións sobre que facer coa imaxe orixinal que xa estaba amañada e na actualidade, varios veciños de Brión decidiron volver a colocala no cruceiro. Inda que non lle gustou a todos tal idea...
                                          
* Ao pouco tempo do derrubo do cruceiro, un dos homes que o tirou tive un grave accidente indo nunha bicicleta. Unha moto chocou contra el e este, golpeou fortemente a cabeza contra un muro de formigón. Causoulle graves feridas e a mándibula fracturada, fixo falta máis dun ano para que se chegara a recuperar por completo. En Brión recordan este suceso como un castigo de Deus por meterse co cruceiro.
                                           
“Miña nai xa dicía: foi Deus que o castigou, rompeulle a cabeza ao santo e el agora está aí cos ferros eses, suxeitando os dentes e a mandíbula”.

Natividad Rey Ordóñez, abril 2018

Más info en la web de la asociación cultural OS PENOUCOS                                                                             

Cruceiro incluido en la obra "Os cruceiros do Concello de Rianxo", de Xesús Antonio Gulías Lamas. Editorial Toxosoutos, 2015. Pág. 190.


Comment Form is loading comments...