Ir a la página de inicio Visualizar mapa de cruceiros Cruceiros de A Coruña Cruceiros de Lugo Cruceiros de Ourense Cruceiros de Pontevedra

        Provincia: Pontevedra

        Municipio: Moraña   Parroquia: Laxe (San Martiño)

        Querguizo

        Coordenadas (WGS84):
        42°35'24.0"N 8°33'12.5"O  (42.590001, -8.553460)

Haz clic si quieres ver la zona en maps
También puedes ver el mapa más abajo
Cruceiro del tipo "Crucifijo" (con la imagen de Cristo en el anverso de la Cruz)Datado en...
Cruceiros en Moraña Cruceiros en Moraña Cruceiros en Moraña
Cruceiros en Moraña Cruceiros en Moraña Cruceiros en Moraña
Cruceiros en Moraña Cruceiros en Moraña
La parte más antigua del cruceiro la componen la basa, el fuste y el capitel.
La plataforma y la cruz son más recientes. El crucifijo lo hizo un canteiro de Moraña llamado Paulino "O Licho", de la parroquia de Lamas.
Fotos y datos: Alfredo García

Alfredo García Giménez, bó coñecedor da zona, ofrécenos un interesantísimo relato sobre
OS CRUCEIROS DA RUTA DE SAN ROQUE. MORAÑA
O cruceiro de Chaián de Abaixo, na freguesía de Lamas, e mailos de Chaián, O Casal, Conles, Trambosríos, Querguizo e A Penagrande, na parroquia de Laxe, están vencellados entre eles por se ubicaren no itinerario da Procesión de San Roque, que ten lugar o día 16 de agosto de cada ano.

O día 15 de agosto, festividade de Santa María, cada aldea da freguseía de San Martiño da Laxe prepárase para recibir, ó día seguinte, a visita de San Roque, quen chegará acompañado de afervoados devotos e romeiros ofrecidos.  Para facerlle un cumprido recibimento a xente do lugar, e máis que nada a xente nova, ocúpase de engalanar o cruceiro e mailo seu entorno, onde  fará unha parada a procesión para que a veciñanza poida honrar e testemuñar, coas súas oracións e as súas pregarias,  a súa devoción ó Santo peregrino, protector avogoso contra a peste e todo tipo de feridas.

                        Líbranos de peste y males
                        Roque Santo,
                        Roque Santo y Peregrino.   
                                                                                                                                          
       
Era de costume dar ó cruceiro unha man de pintura en cores fortes e vistosas (azul, branco, vermello) e colgar bandeirolas de fíos de cordel atados de forma radial tendo como centro o mesmo cruceiro. Ó carón da súa plataforma poñíase unha mesa, á maneira dun altar, enfeitada de mantel e floreiros, sobre a cal se colocaba a imaxe do Santo mentres se rezaban as oracións e se facían as pregarias e se facía tirada de foguetería. Tamén adoitaban  colocar á saída do recinto unha especie de arco triunfal armado a base de varas de mimosa, de piñeiros novos ou mesmo de canas, revestido de pólas de buxo e enfeitado tamén de bandeirolas, por debaixo do cal seguiría camiño a procesión cara o seguinte lugar.  Este adobío dos cruceiros chegaba a ser motivo de competencia e mesmo de rivalidade entre os distintos lugares.

Días antes xa a comunidade de veciños, convocada polo pedáneo, se ocupara de aviar e arrombar os camiños polos que decorre a procesión, cada lugar no treito que lle tocaba no seu ámbito. Armados de fouces, legóns, aixadas e picos, ían arranxando os chans, enchendo fochancas e sucos, cubrindo gavias con sinxelas pontellas ocasionais, cortando silvas, toxos e fentos que poidan estorbar o paso da comitiva …

E o día 16 de agosto, rematada a misa da novena, na hora do abrente e baixo un longo repenicar das campás e tirada de foguetería, sae da Igrexa de San Martiño da Laxe o cortexo que levará a ombreiros por toda a parroquia a imaxe do Santo de Montpellier, adobiado coa súa capa, o seu sombreiro e o seu bordón de peregrino.

Percorre o lugar de Fontenla e, tras atravesa-lo rego da Laceira (afluente do río Umia), continúa a súa viaxe por camiños agrícolas, vellos camiños de carro, cruzando agras e piñeirais para chegar ó lugar de Chaián.

Pola carballeira do Candán diríxese ó lugar de Chaián de Abaixo (Lamas), onde a comitiva é recebida con tirada de foguetería.

Por camiño distinto do anterior volve ó lugar de Chaián. Segue ata o Casal e continúa cara a Conles. Neste treito a procesión afasta do vieiro veciñal para meterse monte arriba por camiño apinado entre toxeiras e piñeirais e entrando agora en terreos da parroquia de Santa Xusta. Agora repenican as campás desta freguesía ao tempo que se tiran foguetes de saúdo.

Torna a comitiva ó camiño veciñal para dirixirse a Conles e seguir logo a Trambosríos, a Querguizo e a Penagrande, e retornar á Igrexa, rematando a procesión tras varias horas de percorrido.

O cruceiro de A Penagrande non entra neste itinerario. Queda reservado para a procesión máis solemne, que ten lugar trala misa maior dese día.
        

Cruceiro incluido en el trabajo "INVENTARIO E DESCRICIÓN DAS CRUCES E CRUCEIROS DO CONCELLO DE MORAÑA" de Reis Camiña Castro y Marcos Suárez Redondo. Publicado en la publicación A TABOADA número 5, 2002 (Revista das asociacións culturais A Cabana (Moraña) e O Meigallo (Cuntis). Pág. 64 y 84.

Algunos de los datos contenidos en el trabajo: "É o cruceiro máis recente de todos os do concello. Feito polo escultor de Moraña Paulino González Pereira, por encargo de Candelaria, na primeira metade da década dos oitenta, con pedra traída de Melide (A Coruña)."

Cruceiro incluido en la obra "CRUCES, CRUCEIROS E PETOS DO CONCELLO DE MORAÑA", de Estanislao Fernández de la Cigoña Núñez.  Editado por Asociación Galega para a Cultura e a Ecoloxía (AGCE). 2008, pág. 83

El autor, entre otros datos, nos indica: "varal curto e groso de sección cuadrangular coas arestas rebaixadas que amosa un Santo Antonio na parte dianteira e media, rudamente labrado."

No está disponible la vista de calle de este cruceiro

Comment Form is loading comments...